Si Pablo ay nagdasal ng tatlong beses na hinihiling sa Diyos na alisin ang masakit na "tikas" sa kanyang laman. Pero ang sagot ng Diyos ay hindi ang inaasahan niya: "Hindi ko ito aalisin. Sa halip, ang aking biyaya ay sapat para sa iyo."

Sa simula, tiyak na nabigla si Pablo. Pero pagkatapos, nauunawaan niya ang isang malalim na katotohanan: kapag siya ay mahina, ang kapangyarihan ng Diyos ay mas malinaw na nakikita.

Di ba tayo nakakakita ng ganitong karanasan? Kapag tayo ay nahihirap kumpara sa panahon na tayo ay confident, tayo ay nahahanap ang Diyos. At sa mga sandaling iyon ng kahinaan, tayo ay mas malalim na nakakaranas ng Kanyang biyaya. Ang ating kahinaan ay hindi dapat ishame; ito ay nagiging tubo ng Kanyang biyaya na umuusbong ng pinaka-malaya.